Voor de afwatering van het Waterschap Huninga – Meerland werd sinds 1849 een windmolen gebruikt. Daarbij werd in 1886 een gebouw met een stoommachine geplaatst, die de vijzel in de molen aandreef via een tussenliggende aandrijfas. De afwatering geschiede door bemaling op een in noordelijke richting lopende watering naar het Koediep. Het stoomgemaal had een Cornwall-ketel met 4 Galloway-pijpen met een verwarmingsoppervlak van 25 m². De horizontaal liggende machine van 15 Pk werkte met condensatie en verstelbare expansie en bracht de grootste vijzel van de watermolen in beweging wanneer de wind ongunstig was of het water was gestegen tot M.2.78 + W.P. Het gemaal werd in 1921 vervangen door een elektrisch gemaal op dezelfde plaats.